alas-nuwebe

binibilang ko ang mga sandaling hinanap ko ang iyong kariktan

hindi ko na ito mabilang sa aking mga daliri

bagama’t alam kong ang lahat ay may katapusan

hindi ko na rin mabilang kung ilang segundo

ang ninais kong patakbuhin ng simbilis ng pintig

ng aking pulsong sumisigaw, nagsusumamo

saan kita hahanapin? kung ang mga mata ko’y

nahilam na sa hinagpis at dusa ng kawalang pag-asa?

kung ang katawan ko’y ginupo na ng paniniwalang

ang lahat ay magbabago ng simbilis pa sa pagpintig

ng aking pulso?

kung ang puso ko’y inabo na ng pag-iimbot

at ng labis na kasakiman at takot?

sa kagustuhang ang lahat ay maangkin

at sumang-ayon sa aking kagustuhan

pinalilipas ko lang ang mga segundo

subalit hindi ko na nais pang usisain

ang mga nagaganap sa pagtakbo ng oras.